De Keltische Jaarfeesten

De Keltische Jaarfeesten

Overal in de wereld waar het jaar vier seizoenen heeft, kent men van oudsher een jaarwiel.
Ja, jaarwiel, zelfs vóór het wiel werd uitgevonden.
Dat werd weergegeven door een cirkel met een kruis erin.

We kennen de uitdrukking dat we ‘het jaar rond zijn’… de cyclus rond, dus een jaar werd verdeeld in 4 seizoenen die nogal verschillend waren in hoe de natuur zich liet zien.  Lente, Zomer, Herfst en Winter.

Lente: Alles begint te bloeien en groeien
Zomer: Alles groeit en bloeit
Herfst: De bloei neemt af, de laatste vruchten plukken, bladeren vallen
Winter: de natuur is doods en kaal. Alle groeikracht heeft zich teruggetrokken in de aarde.

Daarbij namen we waar dat er een paar markante punten zijn in het jaar:
Winterzonnewende – kortste dag
Zomerzonnewende – langste dag
Lente Equinox – dag en nacht gelijk – daarna dag wordt langer
Herfst Equinox – dag en nacht gelijk – daarna dag wordt korter

De equinox werd ook wel evening genoemd omdat dag en nacht gelijk waren in duur. (even = gelijk)
Een Wende is een keerpunt. Omdat de Aarde vanzichzelf een kleine schommeling heeft, net zoals een schommel heen en weer gaat, ontstaat er een langste dag en er een kortste dag. Die bestaat niet op de evenaar; we weten al even betekent gelijk dus daar zijn dag en nacht altijd gelijk qua tijdsduur.

De dag waarop dat is, is in onze gregoriaanse kalender:
Winterzonnewende    – 21/22  dec              –  Yule
Lente Equinox           –  21/22  maart         –  Ostara
Zomerzonnewende    – 21/22  juni             –  Litha
Herfst Equinox          – 21/22  september   –  Mabon

En de Kelten gaven deze momenten van het jaarwiel een Keltische naam verbonden aan godinnen van Keltische, Germaanse en Romaanse oogst-, zonne-, en vuurfeesten.

Daarbij had dit wiel nog 4 spaken die deze periode weer in tweeën deelde.

21-22 december     Yule
2 februari              Imbolc
21/22  maart         Ostara
1 mei                    Beltane
21/22  juni            Litha
2 augustus            Lammas/Lughnasadh
21/22  september  Mabon
31 october             Samhain

Moeder Aarde

Onze voorouders waren nog meer dan wij (of net zo veel) afhankelijk van Moeder Aarde. Men leefde met de seizoenen. Het was van levensbelang om goed te weten waar ze zich in het jaar bevonden.
Op het juiste moment deden ze rituelen om te vragen voor een goede oogst/ jacht en het juiste weer.

Elk moment in het jaar had zijn eigen taken: De zaden werden geplant, nieuwe dieren geboren, de akkers geploegd, wanneer de groenten rijp waren werd er ingemaakt, gedroogd, gebakken, granen werden geoogst en verwerkt en als afsluiting van het seizoen werden de daarvoor bestemde dieren geslacht. 
In de winter ging het leven een stuk langzamer en was er meer aandacht voor innerlijke processen. 

De samenwerking met Moeder Aarde was deel van het leven en ligt aan de basis aan wie wij zijn.


Waarom wij de jaarfeesten vieren?
Het geeft grond aan wie je bent om de jaarfeesten weer in je bewustzijn te brengen.
Om stil te staan bij wat jij waarneemt (vanuit je luxe huis) van de natuur om je heen.
Het leven is er met alle luxe een stuk makkelijker op geworden, maar we hebben ook iets verloren… het contact met Moeder Aarde! 

Toen later het Christendom kwam heeft men de oude feesten geadapteerd, met andere woorden er is een christelijk sausje overheen gelegd. Bepaalde momenten in het Christelijk verhaal werden door de oude feesten geweven.
De geboorte van de nieuwe ZON – 24 december – werd de geboorte van de nieuwe ZOON.
Eigenlijk vieren we veel van deze feesten nog steeds en hebben delen van de oude gebruiken meegenomen door alle tijden heen.

Maar wat is het van oorsprong en wat hebben we overgenomen?

Daarom neem ik je mee…

Nu online:
Cursus Imbolc 2 februari + Bridgid + Maria Lichtmis 19 euro

Back to site top